บทที่ 395: สำเร็จราชการแทนน่ะ เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะสำเร็จราชการแทน

พระราชดำรัสที่กะทันหันของหลี่ซื่อหมิน ไม่เพียงแต่จะทำให้หลี่เค่อตกใจ ขุนนางด้านล่างเหล่านั้นก็ตกใจเช่นกัน หลังจากตกใจแล้ว ขุนนางทุกคนก็มีปฏิกิริยาเดียว ท่านเรียกสิ่งนี้ว่าการลงโทษรึ? ท่านเกรงว่าจะมีความเข้าใจผิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการลงโทษ

เพียงแต่มีขุนนางสองสามคนเพิ่งจะเตรียมจะถวายฎีกาตำหนิ หลี่เค่อตนเองก็กระโดดออกมาแล้ว

“เสด็จพ่อ เมื่อคืนวานลูกได้ทูลรายงานพระองค์แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ อะไรคือช่วยเหลือพระองค์จัดการฎีการาชการบ้านเมือง ลูกไม่ทำ!” หลี่เค่อเอ่ยปากโต้แย้งเสียงดัง

ล้อเล่นน่า หลุมที่ข้าอุตส่าห์ใช้ฝีมือขุดเองท่านจะให้ข้ากระโดดลงไปเองรึ?

“เจ้าได้รายงานข้าแล้ว แต่ว่านี่มันขัดแย้งกับการที่ข้าลงโทษเจ้ารึ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ทำผิดแล้ว เพียงแค่รายงานก็ไม่จำเป็นต้องรับโทษแล้ว?” หลี่ซื่อหมินตรัสถามอย่างเรียบเฉย