บทที่ 406: เมามายในสายลมวสันต์

หลังจากดอกไม้ไฟสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์แล้ว ในวังหลวงแห่งนี้ก็อบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืน เรื่องราวที่นี่ก็ย่อมมีคนมาจัดการ ส่วนหลี่เค่อพวกเขาก็กลับเข้าไปในตำหนักอีกครั้ง

เวลายังเช้าอยู่ ทุกคนก็ย่อมต้องตั้งโต๊ะไพ่นกกระจอก หยางเฟยพวกพระนางสี่พระสนมโต๊ะหนึ่ง หลี่เค่อ, หลี่เฉิงเฉียน, หลี่ซื่อหมิน และจักรพรรดินีจ่างซุนโต๊ะหนึ่ง

ส่วนองค์หญิงฉางเล่อพวกนางก็ไปเล่นเกมล่าปีศาจหมาป่า เมื่อเร็วๆ นี้พวกนางชอบเกมนี้มาก แม้แต่หลี่อิน, หลี่จื้อ องค์ชายสองสามพระองค์ก็ถูกดึงไปเล่นด้วยกัน คนเยอะก็ยิ่งคึกคัก

ประมาณว่าเล่นไปจนถึงตอนกลางคืนใกล้จะผ่านยามไฮ่ไปครึ่งหนึ่ง ถึงได้เลิกรา เมื่อวานทุกคนก็ไม่ได้พักผ่อนดี วันนี้ย่อมต้องพักผ่อนแต่เนิ่นๆ

หลี่เค่อก็ออกจากวังหลวง กลับไปยังจวนของตนเอง ไม่ใช่จวนฉินหวางนอกเมือง ไม่ใช่ห้างสรรพสินค้าโหย่วเจียน แต่เป็นจวนฉินหวางในเมืองฉางอัน จวนสู่หวางก่อนหน้านี้ ก็อยู่ในเมืองหลวง