บทที่ 414: การประกวดบทประพันธ์แห่งต้าถังครั้งที่หนึ่ง

หยวนเทียนกังและหลี่ฉุนเฟิงไม่ค่อยจะแน่ใจเท่าไหร่ว่าหลี่เค่อต้องการของเหล่านี้ไปทำอะไร แต่ทว่าพวกเขากลับรู้ดีว่าเรื่องราวเช่นนี้ที่หลี่เค่อตรัสมา สุดท้ายแล้วจะนำไปสู่ผลลัพธ์อย่างไร อย่างไรเสียลัทธิเต๋าของพวกเขาตั้งแต่โบราณมาก็เล่นลูกไม้แบบนี้มิใช่รึ?

“เรื่องนี้ไม่มีปัญหา แต่ว่าพวกกระหม่อมยังมีงานอยู่ไม่น้อย เกรงว่าความคืบหน้าจะค่อนข้างช้า” หยวนเทียนกังกล่าวอย่างจนใจ เขาก็ไม่คาดคิดว่า ข้าก็แค่เล่าเรื่องราวบางเรื่อง จากนั้นองค์ชายก็จะสามารถหางานมาให้กองหนึ่งได้

“เฮ้อ เรื่องนี้ง่าย หลังปีใหม่ข้าสำเร็จราชการแทน ท่านก็คือตามพระราชโองการมาแต่งเรื่องราว” หลี่เค่อโบกมือ

หยวนเทียนกัง: “...”

คำพูดนี้ ให้ฝ่าบาททรงได้ยินจะไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่กระมัง