บทที่ 417: นี่ไม่ใช่ว่าบังเอิญหรอกรึ

“พอดีเลย ที่พวกเจ้ามากันพร้อมหน้า ข้าจะพูดเรื่องหนึ่งกับพวกเจ้า” หลี่ซื่อหมินตรัสขึ้น

ทุกคนก็หยุดไพ่นกกระจอกในมือลง

“วันนี้ หลี่เยียนธิดาบุญธรรมของหลี่เต้าจงได้กลับมาถึงฉางอันแล้ว” หลังจากที่พวกนางหยุดลงแล้ว หลี่ซื่อหมินก็ตรัสโดยตรง

“คือเด็กสาวที่เค่อเอ๋อร์ต้องตารึเพคะ?” จักรพรรดินีจ่างซุนตรัสถามทันที เพราะว่าในบรรดาสี่พระสนมที่อยู่ในที่เกิดเหตุ นอกจากหยางเฟยแล้ว อีกสามพระองค์ก็ไม่ทรงทราบเรื่องนี้ พวกนางไม่อยู่ก็ช่างเถอะ ในเมื่ออยู่ เช่นนั้นแล้วย่อมต้องตรัสกับพวกนาง

พระราชดำรัสนี้ของจักรพรรดินีจ่างซุนก็คือการบอกพวกนางโดยอ้อมว่าตกลงแล้วเป็นเรื่องอะไร