บทที่ 424: บัลลังก์นี้ช่างนั่งไม่สบายเอาเสียเลย

สิ่งที่อยู่ในมือของหลี่เค่อนั้น แน่นอนว่าเป็นของล้ำค่าที่ประเมินมิได้ในยุคหลัง นั่นก็คือ "ตราหยกพระราชลัญจกรแผ่นดิน" อันเลื่องชื่อนั่นเอง

แต่สำหรับหลี่เค่อในตอนนี้น่ะหรือ ก็งั้นๆ แหละ

พูดถึงตราหยกพระราชลัญจกรแผ่นดินนี้ หลี่เค่อเคยถูกตีเพราะมันมาแล้ว ในปีเจินกวานที่สี่ ตอนที่เซียวฮองเฮาทรงนำตราหยกพระราชลัญจกรแผ่นดินกลับคืนสู่ต้าถัง หลี่เค่อรู้สึกสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับของสิ่งนี้มาก ในฐานะคนยุคหลัง ใครบ้างจะไม่อยากเห็นว่าตราหยกพระราชลัญจกรแผ่นดินหน้าตาเป็นอย่างไรกัน?

หากอีกกว่าพันปีให้หลังมันยังคงอยู่ ไม่ว่าสมบัติประจำชาติชิ้นไหน หรือโบราณวัตถุชั้นเอกใดๆ ก็ต้องหลีกทางให้ มันต้องเป็นอันดับหนึ่งอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

ดังนั้นในปีเจินกวานที่สี่ หลี่เค่อจึงได้แอบขโมยของสิ่งนี้ออกมา แล้วหากระดาษมาหลายแผ่น ประทับตราลงบนกระดาษเปล่าเหล่านั้นไปหลายสิบดวง