บทที่ 425: สะใจไหมล่ะ? ก็ต้องสะใจแบบนี้แหละ (ตอนต้น)

"ปีนี้เป็นปีใหม่ บรรยากาศใหม่ๆ เอาล่ะ ทุกท่านมีเรื่องอันใด ก็ว่ามา" หลี่เค่อเอ่ยขึ้นอย่างจนใจ

ทันใดนั้นก็มีขุนนางคนหนึ่งก้าวออกมารายงานเรื่องต่างๆ

“หลังจบประชุม ให้นำฎีกาไปส่งที่ตำหนักสองขั้ว” วันนี้ประโยคที่หลี่เค่อพูดบ่อยที่สุดก็คือประโยคนี้ เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยามเรื่องราวทั้งหมดก็ถูกรายงานจนเกือบหมดสิ้น เพียงแค่หยุดพักราชการไปสิบห้าวัน ก็มีเรื่องผุดขึ้นมามากมายถึงเพียงนี้

แต่หลี่เค่อก็พอจะคาดการณ์ไว้บ้างแล้ว เขาจึงไม่ได้ประหลาดใจอะไร

เมื่อการรายงานเรื่องต่างๆ ใกล้จะจบลง หลี่เค่อจึงเอ่ยขึ้น "ในเมื่อพวกท่านไม่มีเรื่องอะไรแล้ว เช่นนั้นต่อไปเรามาอภิปรายกันในประเด็นหนึ่ง นั่นก็คือความจำเป็นในการยกเลิกรัชศกเจินกวาน"