บทที่ 433: เดินเข้ามาหาเรื่องเอง

ขณะที่หลี่เค่อกำลังย่างเนื้ออยู่ในสวนหลังพระราชวังไท่จี๋ หลี่ไท่ก็แอบย่องมาที่ตำหนักสองขั้ว เขาได้ยินมาว่าท่านพี่สามต้องเผชิญกับความทุกข์ยากอย่างแสนสาหัส เขาจึงรีบมา แน่นอนว่าเขาคงไม่ได้มาเพื่อดูเรื่องสนุกของท่านพี่สาม

หลี่ไท่ไม่ใช่คนโง่ การมาดูเรื่องสนุกของท่านพี่สามในตอนนี้จะมีความสุขเพียงใด ตอนที่เขาโดนโบยก็จะเจ็บปวดเพียงนั้น อย่าคิดว่าพอเขามีลูกแล้วท่านพี่สามจะไม่กล้าโบยเขา

ดังนั้น อันที่จริงแล้วหลี่ไท่มาเพื่อช่วยงาน เขาครุ่นคิดอยู่ที่จวนอย่างไรก็รู้สึกไม่ถูกต้อง ถ้าเขาไม่มาอีก รอจนท่านพี่สามพ้นช่วงที่วุ่นวายนี้ไปแล้ว นั่นก็จะไม่ใช่เวลาที่เขาต้องโดนโบยหรอกรึ? ดังนั้นหลี่ไท่จึงรู้สึกว่าตนเองควรรีบมาช่วยงานเสียหน่อย เช่นนี้แล้ว ถึงตอนนั้นท่านพี่สามก็คงไม่ทนใจโบยตนเองแล้ว

แต่เมื่อมาถึงตำหนักสองขั้ว หลี่ไท่จึงพบว่าที่นี่เงียบสงัดมาก

"พี่สามของข้าอยู่หรือไม่?" หลี่ไท่ถามขันทีน้อยคนหนึ่งที่หน้าประตู