บทที่ 442: เหล่าผู้เปี่ยมเมตตาธรรมทั้งหลายโปรดจงเจียดทรัพย์

หลี่เค่อยิ้ม "ข้าเข้าใจความหมายของท่าน แต่คนได้ล่วงลับไปแล้ว อันที่จริงไม่ว่าจะเป็นการฝังดินหรือการฌาปนกิจ สุดท้ายก็เหลือเพียงกองกระดูกขาวโพลน"

"เราต้องบอกแก่ราษฎรทั่วหล้า บอกแก่ครอบครัวของเหล่าทหารว่า แม้ญาติของพวกเขาจะเสียชีวิตในสนามรบ แต่พวกเขาก็ได้สละชีพเพื่อชาติ แม้ร่างของพวกเขาจะสูญสลายไป แต่จิตวิญญาณของพวกเขาจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ในเปลวเพลิง จิตวิญญาณของพวกเขาจะกลายเป็นดวงวิญญาณวีรชน คอยปกป้องดินแดนต้าถังตลอดไป คอยปกป้องราษฎรทั้งปวงตลอดไป เปลวเพลิงอันโชติช่วงเผาผลาญไปเพียงร่างกายที่เหลืออยู่ของพวกเขา แต่เปลวเพลิงกลับหล่อหลอมจิตวิญญาณแห่งการสละชีพเพื่อชาติในสนามรบของพวกเขา! นี่หมายความว่าจิตวิญญาณของพวกเขาจะถูกส่งต่อดั่งคบเพลิงในหมู่ทหารของต้าถังรุ่นแล้วรุ่นเล่าที่จะตามมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!"

"เปลวไฟแห่งการอุทิศตนเพื่อชาติ——จะไม่มีวันดับมอด!"

น้ำเสียงของหลี่เค่อกล่าวออกมาอย่างทุ้มต่ำแต่ทรงพลัง

เหล่าขุนนางฝ่ายบู๊ทุกคนฟังแล้วเลือดในกายถึงกับเดือดพล่าน หากนี่อยู่ในสนามรบ เฉิงเหย่าจินและคนอื่นๆ คงจะโห่ร้องกึกก้อง ชักทวนออกจากฝักแล้วควบม้าบุกทะลวงไปแล้ว