บทที่ 444: ว่างมากสินะ?

อันที่จริงแล้วในท้องพระโรงวันนี้เดิมทีควรจะเป็นการโจมตีสามระลอกติดต่อกัน แต่สุดท้ายเรื่อง 'หอวีรชน' นั้นหลี่เค่อคิดไปคิดมาแล้วก็ยังไม่ได้นำเสนอขึ้นมา ถึงตอนนั้นให้ตาเฒ่าของเขาเป็นคนนำเสนอออกมาก็แล้วกัน ผลลัพธ์ของหอหลิงเยียนและหอวีรชนนั้นอันที่จริงแล้วก็คล้ายๆ กัน ถึงตอนนั้นก็แค่ขยายเนื้อหาที่เกี่ยวข้องออกไปเล็กน้อย ไม่มีปัญหาใดๆ

เหลือเรื่องให้ตาเฒ่าหลี่ทำบ้างเถอะ สำหรับทหารสามัญแล้ว ในตอนนี้สองอย่างนี้ก็เพียงพอแล้ว

ทางด้านหลี่เค่อเพิ่งจะออกจากตำหนักสองขั้ว หลี่ไท่ก็มาถึง อย่างไรเสียพี่สามของเขาก็ให้เขามาจัดการธุระ ในท้องพระโรงวันนี้หลี่ไท่ก็อยู่ด้วยเช่นกัน แต่ตอนนี้เขาคุ้นเคยกับการนั่งเฉยๆ ดูเรื่องสนุกไปตลอดทางแล้ว อย่างไรเสียก็ไม่เกี่ยวกับเขา ดูพี่สามต่อสู้ทางปัญญากับคนเหล่านี้ไป

ต้องยอมรับว่า หลี่ไท่รู้สึกทึ่งอย่างยิ่ง ตนเองโง่เกินไปจริงๆ ด้วยวิธีการของเขาแล้ว เรื่องเหล่านี้เรื่องเดียวก็คิดไม่ออก คิดไม่ออกก็แล้วไป ยังสามารถควบคุมขุนนางมากมายขนาดนี้ในท้องพระโรงได้ เขายิ่งไม่มีความสามารถนี้เลย

เช่นนั้นแล้วปัญหาก็มา