บทที่ 464: ชำระ...ล้างความคิดให้แก่เหล่าพระญาติวงศ์ (ตอนต้น)

"ทุกท่านเชิญนั่ง พูดตามตรง ข้าก็มีเรื่องจะพูดกับท่านลุงท่านป้าทุกท่าน กับเหล่าพระญาติวงศ์ทุกท่านเช่นกัน" หลี่เค่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมา แล้วก็ยังคงนั่งลง

วันนี้ที่มาไม่ใช่พระญาติวงศ์ทั้งหมด ยังมีพระญาติวงศ์อีกมากมายที่ไม่ได้มา ส่วนหนึ่งคืออยู่ไกลเกินไป ตัวอย่างเช่นหลี่เต้าจงก็ถือเป็นพระญาติวงศ์ แต่ในความเป็นจริงแล้วขุนนางอย่างหลี่เต้าจงแทบจะไม่ได้ใช้อำนาจใดๆ ของพระญาติวงศ์แล้ว ล้วนแต่พึ่งพาความสามารถของตนเอง

ยังมีบางส่วนที่ฐานะครอบครัวร่ำรวย ก็ไม่ค่อยจะกล้ามา ที่มาได้ ล้วนแต่เป็นพระญาติวงศ์ที่มีทรัพย์สินส่วนตัวธรรมดา หรือก็คือแค่พอประทังชีวิตไปได้

หลี่ซื่อหมินทรงร่ำรวยขึ้นมาเมื่อไหร่กัน? ปีเจินกวานที่สองและสาม ต้าถังประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติติดต่อกันหลายปี ในตอนนั้นหลี่ซื่อหมินเองก็ไม่ได้มีเงินทองมากมายอะไร หลี่ซื่อหมินในวังหลวงล้วนแต่ประหยัดมัธยัสถ์ พอถึงปีเจินกวานที่ห้าและหก อย่างเช่นเจ้าลูกผลาญอย่างหลี่อินที่ไปใช้จ่ายเงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายข้างนอก ตอนที่ไปขอจากหยางเฟย หยางเฟยถึงกับต้องขายเครื่องประดับของตนเอง