บทที่ 470: ฉินหวางองค์เก่าซัดฉินหวางองค์น้อย

หลี่ซื่อหมินทอดพระเนตรหลี่เค่อ แล้วตรัสอย่างพูดไม่ออก "เจ้าน่ารังเกียจหรือไม่น่ารังเกียจ ยังจะมาลูกชายสุดที่รักอีก"

"เสด็จพ่อ ลูกไม่ใช่สุดที่รักของพระองค์แล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ?" หลี่เค่อทำเสียงออดอ้อน

หลี่ซื่อหมิน: "..."

"ไสหัวไป พูดจาดีๆ" หลี่ซื่อหมินทรงเคาะโต๊ะ

หลี่เค่อรู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง พวกเราสองคนใครกันแน่ที่ไม่พูดจาดีๆ ก่อน? แต่เขาก็ไม่สามารถจะไปเอาจริงเอาจังกับหลี่ซื่อหมินได้จริงๆ ส่วนฉางหลินที่อยู่ไม่ไกลนั้น ก็คุ้นเคยเส้นทางดี ไล่ขันทีน้อยและนางกำนัลออกไปหมดแล้ว