บทที่ 477: ฮ่องเต้แห่งต้าถังห้ามเข้า

ทางด้านหลี่เค่อยังไม่ทันได้ออกจากลานเล็กๆ เลย หลี่ซื่อหมินที่เพิ่งจะเสด็จเข้าไปในห้องก็ทรงเดินออกมาอีกครั้ง

"เจ้ารอก่อน"

"มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะเสด็จพ่อ?" หลี่เค่อหันกลับมาอีกครั้ง

"เกี่ยวกับคำพูดเหล่านั้นที่เจ้าพูดกับท่านลุงของเจ้า ข้าคิดจะแก้ไขคำสั่งเสียของบรรพบุรุษราชวงศ์ของเราโดยมุ่งเป้าไปที่เรื่องนี้ ในนี้ข้าคิดจะเพิ่มคำพูดเข้าไปสองสามประโยค ก็คือคำพูดสองสามประโยคที่เจ้าเคยพูดไว้นั่นแหละ" หลี่ซื่อหมินตรัส

"อะไรพ่ะย่ะค่ะ?" หลี่เค่อนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ข้าพูดไปตั้งเยอะแยะ ใครจะไปรู้ว่าพระองค์ทรงหมายถึงอะไร