บทที่ 508: ข้าหลี่เค่อถูก PUA เสียแล้ว (ตอนจบ)

น่าสนใจ น่าสนใจเกินไปแล้ว คนฉลาดมีไม่น้อยเลย!

อันที่จริงแล้วหากไม่นับรวมตระกูลใหญ่ ในสมัยโบราณ พ่อค้าใหญ่ที่แยกตัวออกมาเหล่านี้ ที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นตระกูลพ่อค้านั้น อันที่จริงแล้วค่อนข้างจะน่าไว้วางใจ เพราะการทำการค้าในสมัยโบราณ ความซื่อสัตย์คืออาวุธพื้นฐานที่สุด ของสิ่งนี้ไม่มีพ่อค้าคนใดจะละทิ้ง การสื่อสาร ข้อมูล และโลจิสติกส์ในยุคนี้เชื่องช้า หากไม่พึ่งพาความซื่อสัตย์ ธุรกิจจำนวนมากก็ทำไม่ได้

และก็เพราะเหตุนี้ พ่อค้าเกือบทุกคนจึงให้ความสำคัญกับชื่อเสียงของตนเองอย่างยิ่ง ไม่ใช่ว่าไม่มีแกะดำ แต่ธุรกิจของคนประเภทนี้หลายครั้งก็ไม่สามารถทำต่อไปได้

ไม่ใช่ว่าพ่อค้าในสมัยโบราณไม่เจ้าเล่ห์ แต่จะพูดว่า พ่อค้าในสมัยโบราณขอเพียงแค่ตกลงเรื่องใดแล้ว พวกเขาจะไม่ปรากฏการณ์กลับคำไปมา ก่อนที่จะตกลงกับท่าน แน่นอนว่าพวกเขาก็เจ้าเล่ห์เช่นกัน แต่อันนี้ก็เป็นเรื่องปกติจริงๆ

อันที่จริงแล้วตระกูลใหญ่ในด้านความซื่อสัตย์ก็ทำได้ไม่เลวเช่นกัน แต่จำกัดอยู่แค่การสื่อสารกับคนที่ไม่แตกต่างจากพวกเขามากนัก หากเป็นคนที่สามารถบีบให้ตายได้ด้วยมือเดียว พฤติกรรมกลับคำไปมาของอีกฝ่ายก็มีมากเกินไปแล้ว