บทที่ 509: ข้าจะให้โอกาสเจ้าบริจาคโรงเรียนสักแห่งก็แล้วกัน

"เชิญองค์ชายตรัส" หูจื้อปรับอารมณ์ของตนเองอย่างรวดเร็ว

"ที่กว่างโจวมีคนทำการค้าทางทะเลมากหรือไม่? คนเหล่านี้มีพื้นเพเป็นอย่างไร? มีพ่อค้าเช่นเจ้ามากหรือไม่? หรือว่าส่วนใหญ่เป็นขบวนสินค้าคาราวานที่ควบคุมโดยตระกูลใหญ่?" หลี่เค่อเอ่ยถาม

"มากพ่ะย่ะค่ะ กว่างโจวฝู่แทบจะล้วนแต่ทำการค้า มีคนจากแคว้นน้อยใหญ่รอบๆ มามากมาย จำนวนชาวบ้านในท้องถิ่นกลับไม่มากนัก ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่ถูกเนรเทศมาที่นี่ในแต่ละราชวงศ์ หรือไม่ก็หนีสงครามมาที่นี่ คนเหล่านี้ไม่มากก็น้อยล้วนแต่ทำธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการค้าทางทะเล"

"พ่อค้าที่เดินทางคนเดียวเช่นข้าน้อยก็มีอยู่ไม่น้อย แต่ไม่มากก็น้อยล้วนแต่ต้องผูกมิตรกับตระกูลใหญ่บางตระกูล เพราะคนที่ทำธุรกิจใหญ่โตแทบจะถูกตระกูลใหญ่จับตามองหมดแล้ว"

"ข้าน้อยเป็นเพราะไม่ยินยอมที่จะส่งส่วยให้ตระกูลใหญ่เหล่านี้ ดังนั้นก่อนหน้านี้ข้าน้อยจึงได้บริจาคธัญพืชจำนวนไม่น้อยให้แก่กองทหารประจำการในท้องถิ่น ได้รับความชื่นชมจากตูเว่ยในท้องถิ่น หลายปีมานี้ก็อยู่กันอย่างสงบสุขดี เพียงแต่ปีที่แล้ว ตูเว่ยคนก่อนได้ย้ายออกจากกว่างโจวไป ตูเว่ยคนใหม่ที่มานั้นมาจากตระกูลจูแห่งอู๋จวิ้น ข้าน้อยไม่มีกำลังที่จะต่อต้าน"