บทที่ 510: ให้พวกเจ้าขุดรากถอนโคนตนเอง

สีหน้ายินดีของเขาแน่นอนว่าหลี่เค่ย่อมมองเห็น แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ มิฉะนั้นแล้วพวกเขาจะรู้สึกตื่นเต้นจนยากจะควบคุม แล้วจะให้คนอื่นควักเงินออกมาได้อย่างไร? เรื่องการศึกษาที่แพร่หลายไปทั่วหล้านั้น หลี่เค่อไม่เคยคิดที่จะควักเงินของตนเองเลยแม้แต่น้อย

และก็ไม่ได้คิดที่จะให้ราชสำนักควักเงินเช่นกัน

กลอุบายวิธีการไม่กลัวว่าจะเก่า ขอเพียงใช้ได้ผลก็พอแล้ว

"แน่นอนว่า ในฐานะที่ท่านเป็นพ่อค้าผู้รักชาติที่ยอดเยี่ยมของต้าถัง ไม่เพียงแต่บริจาคเงินสร้างสุสานวีรชนแห่งชาติต้าถัง แต่ยังบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนสวัสดิการหลวงต้าถังอีกด้วย บุตรธิดาของท่านโดยธรรมชาติแล้วย่อมมีสิทธิ์ที่จะเข้าเรียน และยังมีสิทธิ์ที่จะเข้าร่วมระบบการสอบภายในของโรงเรียนสวัสดิการ ตั้งแต่การสอบเข้ามัธยมศึกษาไปจนถึงการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ล้วนสามารถเข้าร่วมได้ รอจนผ่านการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว จะให้ข้าเป็นผู้ว่าจ้างหรือจ้างวานพวกเขาทำงาน ตัวอย่างเช่นเข้าสู่โรงงาน เรียนรู้จากช่างฝีมือระดับปรมาจารย์อย่างหลู่ต้าเฉียงและคนอื่นๆ" หลี่เค่อพลางพูด พลางสังเกตสีหน้าของหูจื้อ

เมื่อได้ยินว่าจะต้องไปเรียนกับช่างฝีมือเหล่านี้ หูจื้อกลับไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา เขาเพียงแค่ลุกขึ้นยืนโดยตรง ไม่พูดพร่ำทำเพลง ค้อมกายลงคารวะหลี่เค่ออย่างยิ่งใหญ่เก้าสิบองศา "ขอบพระทัยองค์ชายที่ประทานโอกาสในการบริจาคนี้ให้แก่หูผู้นี้! หูผู้นี้จะต้องทำให้โรงเรียนประถมศึกษาสวัสดิการหลวงต้าถังทุกแห่งเปิดทำการได้ถึงอำเภอต่างๆ ภายใต้กว่างโจวให้ได้ ต่อให้ต้องสิ้นเนื้อประดาตัวก็ไม่เสียดาย"