บทที่ 522: สหายฝ่าบาทต้องพยายามหน่อยนะพ่ะย่ะค่ะ

หลังจากซัดหลี่ไท่ไปหนึ่งยก อารมณ์ของหลี่เค่อก็สงบลงไม่น้อย เฮ้อ มิน่าเล่าพวกชายฉกรรจ์ในกองทัพถึงได้ชอบวิ่งห้ากิโลเมตร หรือไม่ก็ประลองฝีมือกันอยู่เรื่อยๆ นี่มันคือวิธีระบายพลังงานที่ดีที่สุดจริงๆ

หลายปีมานี้ที่ตนเองสามารถสงบเยือกเย็นได้ ไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดไป จ่างซุนชงมีคุณูปการไม่น้อยเลยทีเดียว วันหลังต้องเชิญเขามากินข้าวสักมื้อแล้ว

ทิ้งหลี่ไท่ไว้เบื้องหลัง หลี่เค่อโดยธรรมชาติแล้วก็ไปหาหลี่ซื่อหมิน เมื่อได้ยินว่าพระองค์ทรงอยู่กับซื่อจื่อและคนอื่นๆ หลี่เค่อก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง เอาเข้าไป ข้าเล่นกับน้องสาวพวกนี้ ท่านก็รังเกียจข้า ผลคือท่านให้ข้าสำเร็จราชการแทน แล้วท่านก็มาเล่นกับลูกสาวของท่านรึ?

พ่อเฒ่านี่ช่างเอาแต่ใจเสียจริง

ตอนที่หลี่เค่อมาถึง เขาก็พบว่า หลี่ซื่อหมินกำลังทรงนำซื่อจื่อและคนอื่นๆ ขี่ม้าอยู่ ม้าที่ขี่โดยธรรมชาติแล้วก็คือม้าตัวเล็กที่ทางฝั่งของหลี่เค่อเตรียมไว้ให้ซื่อจื่อและคนอื่นๆ