บทที่ 523: หรือว่าจะให้มีหน่วยเทศกิจดี

หลี่เค่อพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "อันที่จริงแล้วต้นอัลฟัลฟ่าในสมัยราชวงศ์ฮั่นก็ได้ถูกนำเข้ามาในจงหยวนจากซีอวี้แล้ว แต่ว่าต้นอัลฟัลฟ่าม่วงนั้นเป็นพันธุ์ที่ได้รับการเพาะปลูกเป็นพิเศษ ผลผลิตของมันสูงกว่า ทนหนาว ทนแล้ง และสรรพคุณในการบำรุงดินล้วนแต่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง"

ต้นอัลฟัลฟ่ามีหลายชนิด ต้นอัลฟัลฟ่าที่เก่าแก่ที่สุดได้ถูกนำเข้ามาในประเทศตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นแล้ว แต่ว่าต้นอัลฟัลฟ่าม่วงนั้นอันที่จริงแล้วเป็นพันธุ์ที่ได้รับการเพาะปลูกในยุคหลัง ไม่ใช่สิ่งที่ต้นอัลฟัลฟ่าในยุคนี้จะเทียบได้

"ที่ข้าพิจารณาก็คือ ตอนนี้ในเมื่อที่ดินของราษฎรไม่ทันที่จะปลูกธัญพืชทั้งหมด เช่นนั้นแล้วการปลูกต้นอัลฟัลฟ่าม่วงสิบถึงยี่สิบหมู่หมุนเวียนนั้นดีมาก มันไม่ต้องดูแล และยังมีประโยชน์อย่างยิ่งยวดอีกด้วย และเมื่อมันโตสูงขึ้นแล้ว ก็สามารถเก็บเกี่ยวแล้วเก็บไว้เป็นหญ้าแห้งได้โดยตรง ราษฎรเช่นนี้ไม่ว่าจะเลี้ยงแกะในฤดูหนาวหรืออื่นๆ ก็จะไม่ขาดแคลนอาหาร"

"เช่นนี้แล้วก็จะสามารถทำให้ราษฎรมีที่ดินว่างมากมาย แล้วยังสามารถเลี้ยงสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงบางส่วนได้อีกด้วย เช่นนี้แล้ว เมื่อราษฎรได้กินของที่มีน้ำมันแล้ว ความต้องการธัญพืชก็จะลดลงเช่นกัน"

"นอกจากนี้ อย่างเช่นพืชผลอย่างหม่อนและป่านก็ต้องตามให้ทัน เช่นนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าราษฎรจะเสียที่ดินไปโดยเปล่าประโยชน์ และสำหรับที่ดินเพาะปลูกนั้น คำแนะนำของข้าก็คือให้กระทรวงโยธาธิการและอีกหกกระทรวงมีภารกิจระยะยาวอย่างหนึ่ง นั่นก็คือให้แต่ละอำเภอในแต่ละปีต้องทำการสำรวจที่ดินเพาะปลูกในสังกัดบางส่วน ที่ดินเพาะปลูกในบางแห่งที่เหมาะแก่การปลูกธัญพืช ให้ราชสำนักกำหนด ห้ามซื้อขายที่ดินโดยพลการโดยเด็ดขาด"