บทที่ 553: เหนื่อยเกินไปแล้ว

หลี่ไท่ยังคงสับสนอยู่ ในแถวเดียวกับเขา หลี่โย่วที่ได้ฟังคำพูดของพี่สามจนเลือดร้อนพลุ่งพล่านแทบจะอยากจะพุ่งเข้าสู่สนามรบสังหารศัตรูในบัดดลกลับเป็นคนแรกที่กระโดดออกมา ขอมีดสั้นจากผู้ฝึกสอนโดยตรง ไม่พูดพร่ำทำเพลง ถอดมงกุฎผมของตนเองออก แล้วก็ตัดผมทิ้ง!

เมื่อเห็นภาพนี้หลี่เค่อก็พูดไม่ออก เจ้าหมอนี่เคลื่อนไหวเร็วกว่าหลี่อินเสียอีก หลี่อินอย่างน้อยก็ยังสับสนอยู่ครู่หนึ่ง ถึงแม้ว่าเขาจะตามมาติดๆ ก็ตาม แต่หลี่โย่วคนนี้... เป็นวัยรุ่นเลือดร้อนโดยแท้

ท่านปลุกเร้าเขาให้เลือดร้อนได้แล้ว เขาอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น

หลี่ไท่: "..."

ท่านเชื่อหรือไม่ว่าพี่สี่จะซัดเจ้า?! คนอื่นหลี่ไท่ควบคุมไม่ได้ แต่ว่าเจ้าเด็กดี เฒ่าห้าเจ้าลงมือก่อน เจ้าพอลงมือ ข้าก็ไม่ลงมือไม่ได้แล้ว!