บทที่ 557: หลี่ซื่อหมินเสด็จตรวจค่ายทหาร

"หนึ่ง! สอง! สาม! สี่!"

"หนึ่ง... สอง... สาม... สี่!" พร้อมกับเสียงคำรามที่พร้อมเพรียงกันดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงวิ่งที่หนักแน่นและพร้อมเพรียงกัน "ปัง" "ปัง"

การเคลื่อนไหวและเสียงที่พร้อมเพรียงกันมักจะสามารถดึงดูดสายตาของผู้คนได้เสมอ แม้ว่าราษฎรในย่านหย่งผิงในช่วงเกือบหนึ่งเดือนมานี้จะคุ้นเคยกับทหารฝู่ปิงกลุ่มนี้ที่ว่ากันว่าเป็นทหารที่องค์ชายฉินหวางทรงฝึกฝนแล้วก็ตาม แต่เมื่อพวกเขาวิ่งเข้ามา ราษฎรก็ยังคงอดไม่ได้ที่จะหยุดยืนดู

เพราะแม้แต่การวิ่งก็ยังสามารถรักษารูปขบวนที่พร้อมเพรียงเช่นนี้ได้ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีมาก่อนในหมู่ทหารฝู่ปิง

คนเหล่านี้ล้วนแต่ไว้ผมสั้น เป็นที่องค์ชายฉินหวาง "โกนผมแสดงปณิธาน" ตรัสว่า ต้าถังวันใดที่ยังไม่เกรียงไกรไปทั่วสี่ทะเล องค์ชายฉินหวางวันนั้นก็จะไม่ไว้ผมยาว ราษฎรทุกคนต่างก็ซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง นี่คือองค์ชาย! นี่คือองค์ชายฉินหวางของพวกเขา!