บทที่ 565: ปล้นเงินฮ่องเต้ซึ่งๆ หน้า

หากจะกล่าวว่าฝ่าบาทและองค์ชายได้ตกลงกันไว้แล้ว เช่นนั้นก็หมายความว่า เรื่องนี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นความจริง ขอเพียงแค่เรื่องนี้เป็นความจริง นี่ก็หมายความว่าขุนนางในราชสำนักระหว่างกันย่อมต้องมีความขัดแย้งอย่างใหญ่หลวง และความขัดแย้งระลอกนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าการเคลื่อนไหวในช่วงแรกขององค์ชายและฝ่าบาทจะยิ่งใหญ่เพียงใด

แต่ไม่ว่าใหญ่เพียงใด สิ่งล่อใจอันใหญ่หลวงนี้ ขุนนางเหล่านั้นในราชสำนักไม่มีใครสามารถต่อต้านได้เลย นี่หมายความว่าภาษีการค้านี้ ต้องเก็บ! และย่อมสามารถผ่านการอนุมัติในราชสำนักได้อย่างง่ายดายอย่างแน่นอน

ตอนนี้องค์ชายทรงใช้กลยุทธ์ยืมแรงตีแรง โยนปัญหาให้แก่ตระกูลใหญ่โดยตรง เหล่าขุนนางในฐานะตัวแทนของตระกูลใหญ่ ผลประโยชน์ของตนเอง และผลประโยชน์ของคนที่ตนเองเป็นตัวแทนเกิดความขัดแย้งขึ้นมา จะเลือกอย่างไร?

อันที่จริงแล้วคำตอบของปัญหานี้ก็ไม่ต้องเดา

ลองคิดดูสิ อำนาจที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และการจ่ายเงินเพียงเล็กน้อย ท่านคิดว่าจะเลือกอันไหน? ในสายตาของเหล่าขุนนางในราชสำนัก ใครจะไปสนใจเงินเพียงน้อยนิดนั่น? ก็แค่จ่ายเงินหน่อยมิใช่รึ? เงินนี้พวกเขาล้วนจ่ายแล้ว หากว่าฝ่าบาททรงสามารถปล่อยอำนาจออกมาได้มากขึ้นจริงๆ