บทที่ 572: เปิดโลกทัศน์ของพวกเจ้า

หลังจากส่งลู่ตงจ้านกลับไปแล้ว หลี่เค่อก็ลูบคางของตนเอง หลี่ซื่อหมินไม่นับว่าเป็นคนที่มีขนดกหนาแน่น ถึงแม้ว่าร่างกายของหลี่เค่อจะแข็งแรง แต่ว่าตอนนี้หนวดเคราก็ยังไม่ได้ขึ้นเต็มที่ แต่เขาก็ได้เรียนรู้ท่าทางการลูบคางมาจากเหล่าขุนนางในราชสำนักของต้าถังเหล่านี้

การเคลื่อนไหวของซงจ้านกานปู้เร็วกว่าที่หลี่เค่อคิดไว้มากนัก!

แม้ว่าเขาจะไม่รู้สถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจง แต่ว่าช่องทางที่ทู่ฟานสามารถข้ามเทือกเขาได้ก็มีเพียงไม่กี่แห่ง ดังนั้นหากทู่ฟานลงมือ ก็มีเพียงไม่กี่แห่งที่สามารถลงมือได้ แต่พูดตามตรง ขอเพียงแค่ข้ามไปแล้วยึดครองพื้นที่ที่ดีกว่าได้สักแห่ง มีที่มั่นสำหรับปักหลักแล้ว เช่นนั้นแล้วการเดินทางต่อไปของทู่ฟานก็จะสะดวกสบายขึ้นมากโข

ตอนนี้ทู่ฟานเพิ่งจะเผยเขี้ยวเล็บของตนเองออกมา หลี่เค่อต้องเร่งให้ความช่วยเหลือแก่ทู่ฟานแล้ว น่าเสียดาย ในตอนนี้หากจะขายชุดเกราะโดยตรง เช่นนั้นก็จะโจ่งแจ้งเกินไป ช่างเถอะให้ทู่ฟานสับสนไปเถอะ อย่างไรเสียหลังจากที่ข้ามเทือกเขาไปแล้ว พลังรบของทู่ฟานพูดตามตรง แข็งแกร่งอย่างผิดมนุษย์มนาจริงๆ อย่าเห็นว่าตอนที่ทู่ฟานเผชิญหน้ากับต้าถังจะรบแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ท่านก็ต้องดูว่าเทียบกับใคร

หลี่เค่อคิดอยู่ครู่หนึ่ง กลยุทธ์บางอย่างของตนเองต้องรีบเร่งแล้ว เขากำลังต้องการกองเรือขนาดมหึมา! อย่างเช่นเรือเดินทะเลที่มีระวางขับน้ำ 1,200 ตัน หลี่เค่อต้องการมากมาย! มีจำนวนมากพอ หลี่เค่อก็จะสามารถสร้างที่ดินที่เพียงพอขึ้นมาได้รอบหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ดินเหล่านี้เพาะปลูกธัญพืชก็เพียงพอที่จะเลี้ยงดูต้าถังทั้งประเทศได้