บทที่ 592: ลูกเหล็กสองลูกอันไหนจะตกถึงพื้นก่อน

"เทียบกับเจ้าแล้วยังห่างไกลนัก ข้าก็บอกแล้วว่าเจ้าไม่ได้คิดเรื่องดีๆ อีกแล้ว เจ้ายังไม่ยอมรับอีก" ซุนซือเหมี่ยวเบ้ปากกล่าว

หลี่เค่อยืดตัวตรงขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ดูที่ท่านพูดสิ ข้านี่ไม่ได้คิดเรื่องดีๆ รึ? ข้านี่ไม่อยากจะทอดทิ้งพี่น้องชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในป่าเขาลึกของต้าถัง จะพาพวกเขาหลุดพ้นจากความยากจนสู่ความมั่งคั่งไปด้วยกัน เดินบนเส้นทางแห่งชีวิตที่มีความสุข ดังนั้นข้าถึงได้ครุ่นคิดอย่างหนักเพื่อช่วยพวกเขาหาเส้นทางหลุดพ้นจากความยากจนสู่ความมั่งคั่ง"

"อะ ใช่ๆๆ" ซุนซือเหมี่ยวพยักหน้า

หลี่เค่อ: "..."

"ท่านเซียนซุนท่านก็พูดมาสิว่าได้หรือไม่" หลี่เค่อกลอกตา