บทที่ 672: ท่านอย่ามาล้างสมองผู้เฒ่าซุนอย่างข้า

ฉางเล่อวิ่งไปเร็วมาก หลี่เค่อค่อนข้างจนใจ ท่านลืมไปแล้วรึ ท่านสามารถให้นางกำนัลไปเรียกได้นะ

แต่ว่าครึ่งปีมานี้ฉางเล่อหลายเรื่องก็คุ้นเคยกับการลงมือทำเอง ที่สำคัญคือที่สถานที่อย่างหลินอี้นั้น ขุนนางมีน้อยมาก และเรื่องราวบางอย่างนางกำนัลก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำแทนนางได้ หรือแม้แต่นางกำนัลข้างกายฉางเล่อก็มีไม่มากนัก ดังนั้นเรื่องราวจำนวนไม่น้อยนางจึงทำได้เพียงลงมือทำเอง ก็เลยคุ้นเคยไปแล้ว

ปัญหาคือ หลี่เค่อไม่ได้ป่วยเสียหน่อย จะว่าไปแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นปัญหาของการข้ามเวลา หรือว่าปัญหาอื่น หลี่เค่อข้ามเวลามาแปดเก้าปีแล้ว เขาก็ไม่เคยป่วยเลย ร่างกายก็แข็งแรงอย่างยิ่ง แต่ว่าเขากลับเคยแกล้งป่วย

ก่อนหน้านี้การนอนพักรักษาตัวบนเตียงส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะเหตุผลที่ก้นเบ่งบาน

ซุนซือเหมี่ยวมาถึงอย่างรวดเร็ว เมื่อเข้ามาในห้องผู้เฒ่าซุนก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มบ่น: "องค์ชาย ท่านจะไม่สบายจริงๆ กระมัง ท่านอายุสิบเก้าปีสู้ข้าคนเก้าสิบปีไม่ได้รึ?"