บทที่ 682: จ่างซุนชง ช่างบังเอิญจริงนะ

พูดตามตรง หลี่เค่อไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ

"เค่อเอ๋อร์ เจ้าพูดจาแต่ไหนแต่ไรมาก็ชอบที่จะตรงไปตรงมา เสด็จแม่ก็จะพูดกับเจ้าตรงๆ ตามหลักแล้ว ด้วยสถานะของเจ้า หญิงสาวหอคณิกาเหล่านี้เดิมทีไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นอนุภรรยา พวกนางอย่างมากที่สุดก็ไม่แตกต่างอะไรกับสาวใช้ที่มาเติมเต็มห้อง"

"แต่ว่าเจ้าตั้งแต่เล็กความคิดก็แน่วแน่ และหญิงสาวสองสามคนนี้อุปนิสัยก็พอใช้ได้ และก็ไม่เคยไปพัวพันอะไรกับคนอื่น ดังนั้นเจ้าอยากจะให้สถานะอนุภรรยาแก่พวกนาง ข้ากับพระมารดาของเจ้าเสด็จพ่อของเจ้าก็จะไม่คัดค้าน แต่ว่าเจ้าจะให้มีอนุภรรยาเป็นเพียงแค่พวกนางไม่ได้"

"ในเมื่อพวกเขายินยอมที่จะให้บุตรสาวสายตรงมาเป็นอนุภรรยาให้เจ้า อย่างไรเจ้าก็ต้องรับไว้สักสองสามคน" จักรพรรดินีจ่างซุนทอดพระเนตรหลี่เค่อแล้วตรัส

หลี่เค่อพูดไม่ออก เขากล่าวอย่างจนใจ: "เสด็จแม่ พวกเขาเหล่านี้ไม่ใช่ว่าหยิ่งผยองกันอย่างยิ่งหรอกรึ? ว่ากันว่าห้าแซ่เจ็ดตระกูลไม่แต่งงานกับคนนอก ล้วนแต่แต่งงานกันเอง นี่เหตุใดจึงวิ่งมาหาข้าที่นี่อย่างกะทันหัน สถานะภรรยาเอกก็ไม่แสวงหาแล้วรึ?"