บทที่ 699: กำเนิดเครื่องจักรไอน้ำ (ตอนต้น)

ตอนแรกหลี่ซื่อหมินก็ทรงอ่านได้ด้วยดี นาฬิกาลูกตุ้มนี้หลี่เค่อเคยทูลกับพระองค์ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ว่าพออ่านไปอ่านมาสีพระพักตร์ของหลี่ซื่อหมินก็เริ่มไม่ถูกต้องแล้ว โดยเฉพาะคำพูดที่แถไปเรื่อยเหล่านั้น หลี่ซื่อหมินอ่านแล้วถึงกับทอดถอนใจในความสุดยอด

เอาเรื่องเหมือนกันนะ เช่นนี้ก็ยังแถไปได้อีกรึ? ถ้ารู้เช่นนี้ข้าก่อนหน้านี้ก็แถเช่นนี้ไปแล้ว

แต่เมื่อลองคิดดู ก็ดูเหมือนจะไม่ถูก พระองค์ในอดีตก็เป็นคนที่มีนิสัยขยันหมั่นเพียรในการปกครองเช่นกัน ใครก็ตามที่ไม่ให้พระองค์เข้าประชุมท้องพระโรง ไม่ให้พระองค์จัดการราชการแผ่นดิน หลี่ซื่อหมินก็จะทรงสงสัยว่าอีกฝ่ายมีเจตนาแอบแฝงแล้ว

พูดได้เพียงว่า เฮ้อ อายุก็แตกต่างกันแล้ว ความคิดก็ย่อมแตกต่างกันไป ตนเองแก่แล้ว

หลังจากที่อ่านจบแล้ว หลี่ซื่อหมินก็ทรงส่ายพระพักตร์ นำของสิ่งเหล่านี้ในพระหัตถ์ยื่นให้แก่ฉางหลินโดยตรง: "ไป มอบให้ฉู่สุยเหลียง ข้าอ่านจบแล้ว"