บทที่ 700: กำเนิดเครื่องจักรไอน้ำ (ตอนจบ)

ในตอนที่ได้เห็นเครื่องสูบลม ในสมองของหลู่ต้าเฉียงก็คือประกายความคิดแวบหนึ่ง เครื่องสูบลมก็ส่งผ่านลมเช่นกัน และภายในของมันก็คือโครงสร้างลูกสูบ

จากนั้นหลู่ต้าเฉียงก็นึกขึ้นได้ว่า ในเมื่อพลังของไอน้ำเหล่านี้มันใหญ่โตขนาดนั้น หากว่าจะผลิตปากของกาต้มน้ำให้เป็นรูปทรงกระบอก จากนั้นข้างในก็ผลิตลูกสูบที่ผลักดันคล้ายกับเครื่องเป่าลมเช่นนั้น และก้านไม้หรือก้านเหล็กของลูกสูบก็เชื่อมต่อกับเพลาข้อเหวี่ยงอันหนึ่ง เช่นนี้แล้วก็จะสามารถขับเคลื่อนเครื่องจักรจำนวนมากได้

สำหรับเพลาข้อเหวี่ยงและก้านสูบ หลู่ต้าเฉียงโดยธรรมชาติแล้วไม่แปลกหน้า เพราะว่าพวกเขาก็ล้วนแต่มีเครื่องจักรกลแบบใช้มือแล้ว และในเครื่องจักรกลก็มีสถานที่มากมายที่ต้องใช้เพลาข้อเหวี่ยง อันที่จริงแล้วชิ้นส่วนเชื่อมต่อเหล่านี้ยุคแรกสุดสามารถสืบย้อนไปถึงสมัยฉินฮั่นได้ รวมถึงอย่างเช่นการเปลี่ยนทิศทางของแรงผ่านการแปลงฟันเฟือง ในฐานะปรมาจารย์ช่าง หลู่ต้าเฉียงโดยธรรมชาติแล้วไม่แปลกหน้า

การเคลื่อนไหวแบบไปกลับซ้ำๆ เพื่อเปลี่ยนทิศทางของแรงก็ง่ายมากเช่นกัน

ภายหลังจากนั้นหลู่ต้าเฉียงก็นึกถึงเครื่องสูบลม เครื่องสูบลมแบบลมเข้าสองทาง เครื่องสูบลมชนิดนี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นในรัชศกอู่เต๋อ เพื่อที่จะยกระดับประสิทธิภาพการถลุงเหล็ก ไม่ว่าจะผลักเข้าไป หรือว่าดึงออกมาก็จะส่งลมเข้าไปในเตาไฟ ยกระดับประสิทธิภาพการเป่าลมอย่างมหาศาล นี่ก็คือหนึ่งในเครื่องมือสำคัญที่ทำให้เทคโนโลยีการถลุงเหล็กของต้าถังยกระดับขึ้นไปอีกขั้น