บทที่ 711: องค์ชาย ท่านทรงคิดมากไปแล้ว

สำหรับวาจาของฝางเสวียนหลิง หลี่ซื่อหมินทรงพยักพระพักตร์ จากนั้นจึงได้หันไปทางหลี่เค่อ: "เจ้ามีความเห็นเป็นอย่างไร?"

"เรื่องนี้ข้าย่อมไม่มีปัญหาอะไร แต่ว่าพวกเขาไม่ใช่ตระกูลบัณฑิต" หลี่เค่อหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงได้กล่าวด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

คนทั้งสามที่อยู่ในที่นั้นต่างก็รู้สึกจนใจอยู่บ้าง สีหน้าของแต่ละคนดูแปลกประหลาดเล็กน้อย สุดท้ายก็เป็นเว่ยเจิงที่ถอนหายใจออกมา ก่อนจะพูดขึ้นโดยตรงว่า

“องค์ชาย คำพูดนี้ของท่านไม่จำเป็นต้องตรัสอีกแล้ว จะเป็นตระกูลบัณฑิตหรือไม่ มันสำคัญตรงไหนกัน? หรือว่าท่านยังคิดว่าเหล่าขุนนางในราชสำนักต้าถังจะกล้าคัดค้านท่านอีกหรือ?”

"ที่นี่ก็ไม่มีคนนอก จ่างซุนซือคงคือท่านลุงขององค์ชายท่าน เหลียงกั๋วกงติดตามฝ่าบาทมานานหลายปี ข้าน้อยถึงแม้ว่าจะเป็นคนต่ำต้อย แต่ว่าก็ต้องขอบคุณฝ่าบาทที่ทรงอดทน พวกเราสามคนล้วนแต่นับได้ว่ามาจากตระกูลใหญ่ ข้าก็รู้ว่าองค์ชายท่านต่อตระกูลใหญ่ไม่มีความรู้สึกที่ดีเท่าไหร่"