บทที่ 712: ข้าไม่ใช่ ข้าไม่มี ท่านอย่ามาปรักปรำข้า

ฮั่วกังที่ยืนอยู่ด้านหลังหลี่เค่อกวาดตามองพวกเขาอย่างไม่แสดงสีหน้าแวบหนึ่ง คัดค้านรึ? หากพวกท่านคิดจะมุ่งเป้าไปที่องค์ชาย ข้าก็รู้มานานแล้ว จะถึงตาพวกท่านมาคัดค้านเอง

เกรงว่าพวกท่านเองก็คงจะไม่รู้ว่าพวกท่านเองกำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่

แต่ว่าข้าตอนนี้เพิ่งจะได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีกรมข่าวกรอง ต้องรักษาความสงบเสงี่ยม ไม่ถูกสิ ควรจะกล่าวว่ากรมข่าวกรองต้องรักษาความสงบเสงี่ยมอยู่ตลอดเวลา แผนการหลายปีขององค์ชายไม่สามารถที่จะมาถูกทำลายในมือของข้าเช่นนี้ได้

ฮั่วกังยังคงจำได้เลาๆ ว่า เมื่อหลายปีก่อนองค์ชายเคยตรัสขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจว่า ชาติกำเนิดของพระมารดาของพระองค์ทำให้หลายคนมองพระองค์เป็นศัตรูตัวฉกาจ ดังนั้นพระองค์เพื่อที่จะป้องกันตนเองก็ทำได้เพียงเท่านี้

หึ! พวกเจ้าเนี่ยนะ องค์ชายดีปานนี้ แต่กลับคิดจะแทงข้างหลัง ทำร้ายพระองค์ได้ลงคอ องค์ชายควรได้รับการคุ้มครองจากพวกเราเสียมากกว่า แท้จริงแล้วองค์ชายไม่ได้ปรารถนาบัลลังก์นี้เลย สาเหตุที่ต้องวางแผนทั้งหลายล้วนถูกบีบบังคับมาจากพวกเจ้าเอง