บทที่ 726: กลิ่นอายของตลาด

บทเพลงเล็กๆ ในโรงมหรสพยิ่งติดดินกว่า ทำให้หลี่เค่อมีความรู้สึกเหมือนกับได้ฟังการแสดงเอ้อร์เหรินจ้วน ตามลานแสดงกลางแจ้งในชาติก่อน รสชาตินี้มันใช่เลย

ถึงแม้ว่าคำร้องเล็กๆ ที่นี่จะสละสลวยกว่ามาก แต่ว่ารสชาติก็ยังคงเป็นรสชาติเดิม เมื่อเทียบกับบัณฑิตและผู้รู้หนังสือในหอคณิกาแล้ว ในโรงมหรสพแห่งนี้ก็จะมีคนทุกประเภท และก็หยาบโลนกว่ามาก

หลี่เค่อไม่ได้พูดอะไรมากนัก เพียงแค่ยื่นมือข้างหนึ่งออกไปโอบกอดอันอิ๋ง มือก็ลูบไล้ไปที่ต้นขาของนางโดยไม่รู้ตัว คนกลับกำลังฟังเพลงอย่างเงียบๆ

อันอิ๋งค่อนข้างเหม่อลอยมองดูหลี่เค่อ ในแววตามีประกายแสงที่เป็นเอกลักษณ์ องค์ชายสมแล้วที่เป็นองค์ชายที่โด่งดังไปทั่วเมืองฉางอัน พระองค์ช่างแตกต่างจากคนทั่วไปเหลือเกิน ในสถานที่เช่นนี้ พระองค์กลับมีความแตกต่างจากคนทั่วไปที่น่าเกรงขามอย่างหนึ่ง

องค์ชายในยามครุ่นคิดช่างเต็มไปด้วยเสน่ห์