บทที่ 729: หญิงงาม (ตอนต้น)

เมื่อตื่นขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น หลี่เค่อก็พบว่ามีหยกอุ่น ๆ อยู่ในอ้อมแขน เขายื่นมือออกไปตบไหล่หญิงสาวทั้งสองเบา ๆ เพื่อปลุกให้ตื่น ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นอน โชคดีที่ไม่มีอาการปวดหลังหรือเมื่อยเอวให้รำคาญใจเลย สมแล้วกับวัยหนุ่ม! ร่างกายยังแข็งแรงกระฉับกระเฉง การออกกำลังกายย่อมดีจริง ๆ

หลังจากที่ล้างหน้าล้างตาจัดแจงเสร็จสิ้น หลี่เค่อก็มองดูหยางอันหนิงที่กำลังแอบยิ้มอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะยื่นนิ้วออกไปจิ้มหน้าผากของนาง: "เจ้าล่ะก็ ข้าคิดว่าต้องเป็นความคิดของเจ้าอย่างแน่นอน"

"เช่นนั้นองค์ชายทรงโปรดหรือไม่โปรดล่ะเพคะ?" หยางอันหนิงแอบยิ้มถาม

"ชอบ วันหลังต้องส่งเสริมให้กว้างไกล" หลี่เค่อกล่าวอย่างไร้ยางอาย

"คิกๆ" หยางอันหนิงยิ้ม ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก องค์ชายไม่เคยปิดบังความชอบและความปรารถนาของพระองค์เลย ไม่เหมือนกับพวกจอมปลอมบางคน ที่ปากพูดจาด้วยคุณธรรมสูงส่ง แต่มือที่ทำกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง