บทที่ 730: หญิงงาม (ตอนจบ)

เมื่อเห็นชื่อนี้ หลี่ซื่อหมินก็ทรงขมวดพระขนงเล็กน้อย เจ้าเด็กหลี่เค่อคนนี้ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ บทละครเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ นี่กลับไม่มีปัญหาอะไร ปัญหาอยู่ที่ว่าหลี่เค่อวันนี้可ก็ได้เรียกน้องสาวมาหลายคนด้วย ถึงแม้ว่าจะพูดว่าน้องเล็กสุดอย่างจิ้นหยางพวกนางไม่ได้เรียกมา แต่ว่าอายุของชิงเหอพวกนางก็ไม่ได้มากนัก

การที่จะมาพูดเรื่องนี้ต่อหน้าน้องสาว จะดีจริงๆ รึ? ถึงแม้ว่าพวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตกลงแล้วเป็นเรื่องราวแบบไหน

ม่านผืนใหญ่บนเวทียังไม่ได้ถูกดึงเปิดออก แต่ว่าเสียงของผู้ชายที่ทุ้มต่ำเสียงหนึ่งก็พลันดังขึ้น

"ปลายสุยต้นถัง ราษฎรทุกข์ยากลำเค็ญ ใต้หล้าเกิดภัยพิบัติบ่อยครั้ง ราษฎรจงหยวนล้มตายเกลื่อนกลาด..." เมื่อได้ยินเสียงประกาศนี้ หลี่ซื่อหมินก็ทรงเลิกพระขนงขึ้น กลับไม่ได้ตรัสอะไรมากนัก คนอื่นๆ ก็ต่างพากันตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ

"ภายหลังต้าถังเกาจู่เพื่อราษฎรทั่วหล้า จึงได้ตัดสินพระทัยก่อการต่อต้านสุยอย่างเด็ดเดี่ยว ภายหลังก็ได้ก่อตั้งต้าถัง" ก็แค่ประโยคสั้นๆ นี้ หลี่ซื่อหมินก็ทรงเหลือบมองหลี่เค่อข้างๆ อย่างไม่แสดงสีพระพักตร์แวบหนึ่ง ก็ยังดี เจ้าเด็กคนนี้ถึงแม้จะใจกล้า แต่ว่าก็ไม่กล้าที่จะพูดความจริงออกมาที่นี่