บทที่ 743: นี่พวกท่านบีบบังคับข้า

วาจาของโต้วหลูควานทำให้ทุกคนต่างก็ค่อนข้างมองหน้ากันไปมาพูดไม่ออก หากว่าเปลี่ยนเป็นคนอื่นคาดว่าทุกคนก็คงจะรู้สึกว่าไม่มีอะไร ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ว่าองค์ชายฉินหวาง... พูดได้ยาก

ลองคิดถึงปริมาณงานที่เพิ่มขึ้นของพวกเขาในช่วงสองปีมานี้ ต่อให้จะเป็นเหล่าขุนนางผู้ใหญ่ที่คิดจะทิ้งชื่อไว้ในประวัติศาสตร์พันปีก็ล้วนแต่รู้สึกหวาดหวั่นในใจ

"ไม่เป็นไร มีเรื่องอะไรข้าเฒ่าจะรับไว้เอง จะไม่ลากพ่วงพวกท่านไปด้วย" ฝางเสวียนหลิงกลับปล่อยวางโดยตรง โบกมือกล่าว อย่างไรเสียตำแหน่งนี้ของเขาก็ได้ขึ้นมาถึงจุดสูงสุดแล้ว และเรื่องที่เขารับผิดชอบก็มีมากพอแล้ว เขาไม่ใส่ใจอีกต่อไปแล้ว หนี้มากเกินไปก็ไม่คัน เหามากเกินไปก็ไม่กังวล มีปัญญาองค์ชายฉินหวางท่านก็มาสิ

พอดีภรรยาที่บ้านสองปีมานี้เรียกร้องต่อข้าสูงเหลือเกิน ข้าก็จะได้มีข้ออ้างไม่กลับบ้าน

"เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณเหลียงกั๋วกงแล้ว" หวงฝู่หลินและขุนนางหกกระทรวงเหล่านี้ต่างก็พากันกล่าวแสดงความจำนง