บทที่ 761: เหตุการณ์อ่าวปาหลี่แห่งวั่วซาง (ตอนต้น)

สองสามวันนี้ ซังย่ากลับพลันเข้าใจถึงความสำคัญของการจัดกลุ่มแล้ว เมื่อพวกเขาต้องการที่จะรวมพลังกันต่อต้านขุนนางเหล่านี้ ซังย่าก็พบว่าเขาไม่จำเป็นต้องไปหาคนเพิ่มอีกมากมาย เขาเพียงแค่ไปหาหัวหน้าทีมบางส่วน และหัวหน้าทีมเหล่านี้ก็สามารถที่จะติดต่อกับรองหัวหน้าทีมใต้บังคับบัญชาของพวกเขาได้ รองหัวหน้าทีมใต้บังคับบัญชาของพวกเขาก็สามารถที่จะติดต่อกับพี่น้องทาสได้มากขึ้น

พวกเขาใช้เวลาที่สั้นอย่างยิ่งก็ทำการรวบรวมกำลังเสร็จสิ้น!

วันนี้คือวันที่หัวหน้าเผ่าเล่ยจาจี้จะทำการประหารชีวิตท่านอาจารย์ตัวจี๋ต่อหน้าสาธารณะ ผู้ที่ถูกประหารชีวิตพร้อมกับท่านอาจารย์ตัวจี๋ยังมีทาสอีกยี่สิบกว่าคนที่ถูกกล่าวหาว่าทำความผิด

แต่ว่าซังย่ากลับรู้ดีว่า วันนี้ท่านอาจารย์ตัวจี๋จะไม่เกิดปัญหาใดๆ อย่างแน่นอน เพราะว่าไม่ว่าจะเป็นเพชฌฆาตเหล่านั้นที่รับหน้าที่ทำการประหารหรือว่าทหารในที่นั้น ส่วนใหญ่ล้วนแต่เป็นคนของพวกเขา! ก็มีเพียงแค่เจ้าเล่ยจาจี้นั่นแหละที่จะคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนแต่อยู่ภายใต้การควบคุมของตนเอง

เล่ยจาจี้มีความสุขอย่างยิ่ง ทาสที่โง่เขลาเหล่านี้ช่วงนี้จะไม่ใช่ว่าตนเองเมตตาต่อพวกเขามากเกินไปแล้วรึ หากไม่ใช่ว่าจ้านผูทรงมุ่งหน้าลงใต้ข้ามผ่านภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ยึดครองดินแดนผืนใหญ่ของเทียนจู๋ ที่นั่นมีดินที่อุดมสมบูรณ์กว่า มีที่นาที่เหมาะสมกับการเพาะปลูกมากกว่า แน่นอนว่าก็มีศัตรูเช่นกัน พวกเขาต้องการการสนับสนุนกำลังรบและบุคลากรที่มากขึ้นจากแนวหลัง หากเป็นเช่นนั้นแล้ว เล่ยจาจี้จะไปดีต่อทาสเหล่านี้ขนาดนี้ได้อย่างไร?!