บทที่ 762: เหตุการณ์อ่าวปาหลี่แห่งวั่วซาง (ตอนจบ)

ในสมองของเล่ยจาจี้ทั้งคนล้วนแต่ชาไปหมด เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่าเหตุใดทหารมากมายขนาดนี้จึงพากันทรยศ! พวกมันกล้าได้อย่างไร! พวกมันไม่กลัวว่าตนเองและครอบครัวจะถูกฆ่ารึ?!

แต่ว่าเมื่อทหารที่มากขึ้นเรื่อยๆ มารวมตัวกัน และทาสเหล่านั้นที่เดิมทีมุงดูอยู่รอบนอกกลับไปปล่อยตัวตัวจี๋และคนอื่นๆ บนเวทีลงมา ตอนนั้นเล่ยจาจี้ก็พลันเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา

"โม่ข่า! ทำไม เจ้าเหตุใดจึงทรยศข้า!" ในบรรดาทหารที่ล้อมรอบเขาอยู่ เล่ยจาจี้พลันมองเห็นหัวหน้าทีมทหารคนหนึ่งที่เขารู้จัก

"เพราะว่าพวกเราไม่ใช่ทาสโดยกำเนิด!" ชายที่ชื่อโม่ข่าตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งประโยคหนึ่ง

เล่ยจาจี้นิ่งอึ้งไป ยังไม่ทันที่เขาจะคิดได้ว่าจะตอบอย่างไร โม่ข่าก็ได้ออกคำสั่งโดยตรงแล้ว: "ผู้ใดกล้าที่จะต่อต้าน ให้สังหาร ณ ที่นั้นโดยทันที!"