บทที่ 775: ทุกคนล้วนกำลังยุ่ง

เมื่อออกจากวังหลวง หลี่เค่อก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง งานก่อสร้างจัตุรัสและอนุสาวรีย์นอกประตูหมิงเต๋อใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว แต่ว่านอกประตูหมิงเต๋อหากดูตามงานที่หลี่เค่อเตรียมไว้ ก็ยังคงต้องมีการก่อสร้างเพิ่มเติมบางส่วน

เมืองฉางอันไม่มีคูเมือง นี่แตกต่างจากเมืองส่วนใหญ่ในสมัยโบราณ ที่สำคัญคือการบำรุงรักษาคูเมืองหนึ่งสายที่ล้อมรอบ 84 ตารางกิโลเมตรนั้นเงินทุนที่ต้องสิ้นเปลืองก็มหาศาลเกินไป เหตุผลอีกประการหนึ่งก็คือการก่อสร้างของเมืองฉางอันได้ก่อเกิดเป็นโครงสร้างแปดสายน้ำล้อมฉางอัน ถือเป็นปราการธรรมชาติของเมืองฉางอัน

ดังนั้นที่นี่จึงไม่จำเป็นต้องมีคูเมือง และนอกประตูหมิงเต๋อที่อยู่ตรงข้ามกับถนนจูเชว่ทางทิศใต้ของเมืองฉางอัน ก็มีคลองส่งน้ำสายหนึ่งเช่นกัน แต่ว่าคลองส่งน้ำตั้งอยู่ที่มุมกำแพงเมืองทางทิศใต้และทิศตะวันตกของเมืองฉางอัน หรือก็คือตำแหน่งที่ย่านเหอผิงและย่านหย่งหยางตั้งอยู่

ภูมิประเทศทางทิศใต้ของเมืองทั้งหมดยังนับได้ว่าค่อนข้างจะราบเรียบ ถึงตอนนั้นหอประตูเมืองหมิงเต๋อก็สามารถที่จะใช้เป็นสถานที่ชมพิธีการได้ และเมื่อออกมาจากประตูหลักของประตูหมิงเต๋อ ก็คือจัตุรัสขนาดมหึมา และอนุสาวรีย์วีรชนต้าถังที่อยู่ใจกลางจัตุรัสก็ตั้งอยู่บนเส้นแกนกลางของเมืองฉางอัน

ทั้งจัตุรัสคาดว่าสามารถรองรับคนได้หลายแสนคน