บทที่ 776: การแสดง «โปเยโปโลเย»

"ใช่เพคะองค์ชาย" อันอิ๋งกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ตอนนี้เจ้าอยู่ที่เมืองฉางอันกำลังมาแรงมาก หลายคนต่างก็อยากจะเป็นทาสผู้ภักดีใต้กระโปรงของเจ้า ไม่ได้หาคนดีๆ แต่งงานด้วยแล้วรึ?" หลี่เค่อถาม

"ไม่แล้วเพคะ" อันอิ๋งยิ้มพลางส่ายหน้า จากนั้นจึงได้กล่าวว่า "คุณแม่บุญธรรมได้โอนสัญญาไถ่ตัวของข้ามาให้ข้าแล้ว เปลี่ยนเป็นผู้ที่ขึ้นทะเบียนราษฎร์แล้ว ข้าเองก็ได้ซื้อเรือนเล็กๆ หลังหนึ่งไว้ที่เมืองฉางอันแล้ว วันข้างหน้าก็จะอาศัยอยู่คนเดียว นอกจากนี้แล้วก็คือการช่วยองค์ชายฝึกฝนคนใหม่"

"ดูเผินๆ เหมือนว่าข้าตอนนี้จะรุ่งโรจน์ แต่ว่านี่กับนางคณิกาเอกในหอคณิกาดั้งเดิมก็ไม่มีความแตกต่างใดๆ รอจนวันข้างหน้า «โปเยโปโลเย» เริ่มทำการแสดงหลังจากนั้น ความสนใจของพวกเขาก็จะไปอยู่ที่บนร่างของแม่นางน้อยหลิวหลีแล้ว ดังนั้นข้าก็ยังคงช่วยองค์ชายนำพาคนใหม่อย่างสงบสุขเถอะ อย่างไรเสียที่นี่ก็ยังให้เงินเดือนแก่ข้าส่วนหนึ่ง ก็ดีอย่างยิ่ง" อันอิ๋งยิ้มอย่างสบายใจ

หลี่เค่อมองดูนางอย่างจริงจังแวบหนึ่ง พูดได้เพียงว่า ประสบการณ์ทำให้คนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ มองเห็นแก่นแท้ของเรื่องราวได้ทะลุปรุโปร่งในทันที