บทที่ 782: พวกเขาเพียงแค่ขาดวิสัยทัศน์

การเคลื่อนไหวของจ่างซุนอู๋จี้ที่กำลังลูบเคราหยุดลง จากนั้นเขาถึงได้กล่าวอย่างเรียบเฉย: "ข้าเฒ่าไม่ได้โง่ อีกอย่าง ระหว่างข้ากับองค์ชายจะมีความขัดแย้งอะไรกัน? ก็ไม่ได้มี เพียงแต่เป็นแนวคิดในการปกครองที่ขัดแย้งกันอยู่บ้างเท่านั้น ท่านไม่เห็นรึว่าองค์ชายก็เริ่มที่จะจัดแจงงานที่สำคัญมากมายขนาดนั้นให้แก่ข้าแล้ว ข้าจะยังสามารถไปถือสาหาความกับองค์ชายได้อีกรึ?"

"ในสามคนเดินมา ย่อมมีอาจารย์ข้าอยู่ด้วย องค์ชายในความรู้ความสามารถแต่ละด้านพูดตามตรงแล้วการที่จะมาเป็นอาจารย์ของพวกเราก็ยังเหลือเฟือ แต่ว่าหากไม่นับรวมสถานะเหล่านี้แล้ว ข้าอย่างไรเสียก็นับได้ว่าเป็นกึ่งหนึ่งของท่านลุงขององค์ชาย นับได้ว่าเป็นกึ่งหนึ่งของผู้ใหญ่ ข้าจะยังสามารถไปถือสาหาความกับองค์ชายได้อีกรึ? ยิ่งไปกว่านั้นองค์ชายก็ได้พิสูจน์แล้วว่าสิ่งที่พระองค์ทรงเรียนรู้มาต่างหากคือหนทางที่แท้จริงในอนาคตของต้าถัง ข้าเหตุใดจึงจะไม่เปลี่ยนแปลง?"

ฝางเสวียนหลิงกับเว่ยเจิ่งสบตากันแวบหนึ่ง ทั้งคู่ต่างรู้ดีอยู่แล้วว่า เฒ่าเจ้าเล่ห์ผู้นั้นคงจะเดาใจออกไปไม่น้อย พูดตามตรง ของแบบนี้จะหวังปิดบังอีกฝ่ายไว้ตลอดก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

"ว่าแต่ว่า พวกท่านสองคน จะไม่ใช่ว่ามีความลับอะไรปิดบังข้าอยู่กระมัง?" จ่างซุนอู๋จี้มองดูคนทั้งสองอย่างยิ้มๆ

"จะเป็นไปได้อย่างไร พวกเราจะไปมีความลับอะไรปิดบังท่านได้? ต่อให้จะมี นั่นก็เป็นความลับสำคัญที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของต้าถัง ไม่สามารถที่จะบอกแก่จ้าวกั๋วกงอย่างท่านได้ นั่นโดยธรรมชาติแล้วก็สอดคล้องกับกฎระเบียบการรักษาความลับของต้าถัง จ้าวกั๋วกงท่านก็ไม่ใช่ว่ามีเรื่องลับมากมายที่ข้าไม่รู้หรอกรึ" ฝางเสวียนหลิงกล่าวอย่างชอบธรรม แม้แต่กฎหมายรักษาความลับที่เมื่อครู่เพิ่งจะเสนอโครงร่างขึ้นมา ยังไม่ทันจะได้หารือกันจนจบสิ้นก็ยังถูกดึงออกมาใช้แล้ว