บทที่ 800: จดหมายขององค์ชาย

อันซิ่งกุ้ยเข้าใจก็เข้าใจอยู่ แต่ว่าการกระทำนี้... กษัตริย์องค์ไหนจะยินยอมที่จะทำเช่นนี้? นี่มัน...

แน่นอนว่า หากว่าที่จริงแล้วไม่มีทางเลือกแล้ว พวกเขาย่อมต้องเลือกตัวเลือกนี้อย่างแน่นอน อย่างไรเสียหากไม่เลือกอันนี้ก็มีความเป็นไปได้ที่จะถูกกำจัดทิ้ง ใครก็ไม่อยากตายมิใช่รึ?

"ชั่วคราวนี้ก็กำหนดแผนการเช่นนี้ไปก่อน ต่อไปพวกเราต้องการที่จะรอคอยข่าวกรองที่กรมข่าวกรองส่งมา ข้าก่อนที่จะมา บุคลากรของกรมข่าวกรองก็ได้เตรียมข่าวกรองที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว แต่ว่าพวกเขากำลังจัดระเบียบอยู่ พวกเรารอข่าวกรองที่ทางฝั่งของกรมข่าวกรองให้มาก่อนสักหน่อย พวกเขาต่อซีอวี้ค่อนข้างจะเข้าใจ" หลี่เต้าจงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว

"เข้าใจแล้ว" อันซิ่งกุ้ยพยักหน้า ครั้งนี้เป็นการขยับเพียงเส้นผมเดียวก็สะเทือนไปทั้งร่าง สถานการณ์ของทั้งซีอวี้ในปัจจุบันนั้นสงบสุขอย่างยิ่ง สามเค่อหานของทูเจี๋ยตะวันตกได้รักษาเสถียรภาพศักยภาพของทั้งทูเจี๋ยตะวันตกไว้ในขอบเขตหนึ่ง หากว่าทูเจี๋ยตะวันตกไม่วุ่นวาย เช่นนั้นสามสิบหกแคว้นแห่งซีอวี้ก็วุ่นวายไม่ได้

แต่ว่าหากทูเจี๋ยตะวันตกวุ่นวาย ทั้งซีอวี้ก็จะวุ่นวายโดยสิ้นเชิง