บทที่ 818: ต้าถังกำลังวิจัยว่าจะปกครองซีอวี้อย่างไรแล้ว

เมื่อได้พบกับอันเสินก่านและคนอื่นๆ หลี่เต้าจงและอันซิ่งกุ้ยสองคนก็ค่อนข้างพูดไม่ออกเช่นกัน พวกเขาก็คาดไม่ถึงว่าจวีเหวินไท่จะถูกทำให้ตกใจจนตาย... นี่มันสภาพจิตใจแบบไหนกัน?

พวกเขาสองคนโดยธรรมชาติแล้วไม่เคยคิดที่จะตัดหัวจวีเหวินไท่ เพราะว่าอย่างไรเสียก็เป็นกษัตริย์ของประเทศหนึ่ง และก็เคยยอมสวามิภักดิ์ต่อต้าถังมาก่อน ถึงแม้ว่าจะเป็นลูกทรพี แต่ว่าในสนามรบตีตายไปก็ไม่เป็นไร แต่ว่าหากจับตัวได้แล้วย่อมต้องส่งกลับไปยังฉางอันเพื่อให้หลี่ซื่อหมินตัดสิน

แต่ว่าคนตายไปแล้ว ตายก็ตายไป ไม่สำคัญ

ต่อจากนั้นพวกเขาก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังอาณาจักรเกาชาง แต่ว่าหลี่เต้าจงและคนอื่นๆ เดินทางไปอย่างไม่รีบร้อน เพราะว่าพวกเขายังต้องนำเชลยทั้งหมดไปด้วย และสำหรับเชลยเหล่านี้ หลี่เต้าจงและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ทารุณกรรมพวกเขา ไม่ได้พูดเกินจริงเลย เชลยเหล่านี้กระทั่งยังได้กินดีกว่าตอนที่อยู่ในกองทัพของตนเองเสียอีก

รวมถึงชาวทูเจี๋ยเหล่านั้นด้วย และกองทัพต้าถังมีข้อเรียกร้องต่อพวกเขาเพียงข้อเดียว คือห้ามก่อเรื่อง! จากนั้นก็ช่วยกองกำลังโลจิสติกส์ในยามที่จำเป็นในการเข็นรถม้าและอื่นๆ ขนส่งเสบียงโลจิสติกส์ ก็เท่านี้!