ตอนที่ 828
บทที่ 828: ผู้ที่เราทำให้ซาบซึ้งใจได้ก็มีเพียงแค่ตัวเราเอง
minibunny · 7,101 ตัวอักษร
และก็เพราะเหตุนี้ หลังจากที่เสวียนจั้งอ่านจบแล้ว แต่ว่าเมื่อนึกถึงสีหน้าขององค์ชายในตอนที่มอบหนังสือเล่มนี้ให้แก่เขาในตอนนั้น และเรื่องราวที่ได้หารือกับเขาในตอนนั้น เสวียนจั้งก็งุนงงสับสนโดยสิ้นเชิงแล้ว
พระไตรปิฎก สามารถที่จะช่วยโลกได้จริงรึ?
หากว่าเป็นเมื่อก่อน ศรัทธาของเขามั่นคงอย่างยิ่ง เขาคิดว่านี่คือเรื่องที่แน่นอน
แต่ว่าตอนนี้เขากลับสับสนงุนงงแล้ว หรือจะพูดให้ถูกต้องก็คือ... เขารู้สึกว่าพระไตรปิฎกไม่สามารถที่จะช่วยโลกได้อีกต่อไปแล้ว
หลักการที่ง่ายและตรงไปตรงมาที่สุด เมืองราชคฤห์ที่อยู่ห่างจากหน้าวัดนาลันทาไม่ถึงไม่กี่สิบลี้ ได้กลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของทู่ฟานแล้ว ที่นี่ไม่ใช่ดินแดนของราชวงศ์หรรษวรรธนะอีกต่อไปแล้ว หรือแม้กระทั่งก็ไม่ใช่ดินแดนของเทียนจู๋ตามประเพณีอีกต่อไปแล้ว ที่นี่ได้อยู่ในขอบเขตชายแดนของทู่ฟานแล้ว!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
