บทที่ 829: บันทึกการเดินทางแห่งต้าถัง

เสวียนจั้งทำความเคารพท่านอาจารย์ศีลภัทรอย่างเงียบๆ

"ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยไขข้อข้องใจ"

"ไม่ อันที่จริงแล้วพวกเราเป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกันมากกว่า การมาถึงของเจ้า ถึงแม้ว่าจะเป็นการมาเรียนรู้ศึกษาพระไตรปิฎก แต่ว่าพวกเราก็ได้เรียนรู้จากเจ้ามากมายเช่นกัน ความศรัทธาอันแรงกล้าของเจ้า ประสบการณ์ของเจ้า และเจตจำนงของเจ้า" ท่านอาจารย์ศีลภัทรส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วยิ้มกล่าว

"เช่นนั้น ต่อไปเจ้ายังจะเรียนรู้ต่อที่นี่รึไม่?"

"ข้าอยากจะเรียนรู้ภาษาสันสกฤตให้ดี นอกจากนี้ ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์จะอนุญาตให้ข้านำหนังสือของเทียนจู๋กลับไปยังต้าถังให้มากขึ้นได้หรือไม่ ไม่จำกัดอยู่เพียงแค่พระไตรปิฎก ข้าคิดว่า วัฒนธรรมเหล่านี้ก็มีคุณค่าของมันเช่นกัน ข้าได้เรียนรู้มากมายจากหนังสือขององค์ชาย แต่ว่าในทำนองเดียวกันข้าก็ต้องการตัวอย่างที่มากขึ้น ประวัติศาสตร์ที่มากขึ้นเพื่อให้ข้าได้เรียนรู้มากขึ้น" เสวียนจั้งกล่าวเสียงเบา