บทที่ 861: ท่านหลี่ซ่างซู

"มาแล้ว มานั่งสิ" หลี่เค่อกวักมือเรียกหลี่เยียน

"หา ข้านั่งตรงไหนเพคะ?" หลี่เยียนตั้งตัวไม่ทันอยู่ชั่วขณะ

หลี่เค่อเองก็เพิ่งจะได้สติกลับมา ที่สำคัญคือปกติแล้วหยางอันหนิงและคนอื่นๆ จะอยู่ข้างๆ หลี่เค่อหยอกล้อจนชินแล้ว โดยธรรมชาติแล้วก็จะให้นั่งบนตักโดยตรง แต่ว่าตอนนี้หลี่เยียนไม่เหมือนกับพวกนาง

แต่ว่าวาจาได้พูดออกไปแล้ว ที่ไหนเลยจะมีเหตุผลให้เก็บคืนมา ดังนั้นหลี่เค่อจึงกล่าวต่อไปอย่างไร้ยางอายว่า: "แน่นอนว่าก็นั่งตรงนี้แหละ"

หลี่เค่อตบไปที่ข้างเก้าอี้เอนของตนเอง ตรงนั้นโดยพื้นฐานแล้วก็คือในอ้อมกอดของหลี่เค่อ