บทที่ 862: การถือกำเนิดของคนงาน

"เหะๆ กลัวอะไร นี่ก็เป็นเรื่องของไม่ช้าก็เร็วอยู่แล้วมิใช่รึ" หลี่เค่อหัวเราะเหะๆ กล่าว เมื่อมองดูหลี่เยียนก้มหน้าลงอย่างเขินอายก่อน จากนั้นก็หันซ้ายหันขวาเหมือนกับนกกระทาดูว่ามีคนอื่นอยู่ใกล้ๆ หรือไม่ท่าทางนั้นน่าสนุกจริงๆ

หยางอันหนิงพวกนางเมื่อครู่หลังจากที่นำเก้าอี้มาให้หลี่เยียนแล้วก็จากไปโดยอัตโนมัติ ทิ้งพื้นที่ส่วนตัวให้แก่พวกเขา ดังนั้นในตอนนี้ข้างๆ จึงไม่มีคนอื่น

"แต่ว่า... แต่ว่า..." หลี่เยียนแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นก็ยังไม่กล้า

"ฮ่าๆ เอาล่ะพวกเราไม่พูดเรื่องนี้แล้ว พูดคุยเรื่องงานกันดีกว่า?" หลี่เค่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม ไม่หยอกล้อหลี่เยียนแล้ว หลี่เยียนหน้าบาง ไม่เหมือนกับหยางอันหนิงพวกนางที่ตอนนี้ล้วนแต่กลายเป็นคนขับรถเฒ่าไปแล้ว

โอ้ ไม่ถูก พวกนางเป็นคนขับรถเฒ่ามาโดยตลอด อะไรคือกลายเป็นคนขับรถเฒ่า พูดราวกับว่าข้าเป็นคนเปลี่ยนแปลงพวกนางอย่างนั้นแหละ