บทที่ 891: เจ้าจะเผยแพร่มันจริงๆ เหรอ?

หลังจากวันขึ้นปีใหม่ผ่านพ้นไป ต้าถังก็เข้าสู่ช่วงเวลาหยุดพักผ่อนราชการยาวนานถึงสิบห้าวัน แต่ปีนี้แตกต่างจากปีก่อนๆ ในช่วงเวลาหยุดพักผ่อนราชการของต้าถังในปีนี้ หน่วยงานของยาเหมินที่สำคัญต่างๆ ก็ยังมีคนอยู่เฝ้าเวรยาม และในทำนองเดียวกัน หลังจากผ่านวันแรกของปีใหม่ไปแล้ว หลี่ซื่อหมินและจักรพรรดินีจ่างซุนก็ได้เป็นตัวแทนของราชวงศ์ต้าถังเสด็จไปยังเมืองฉางอันเพื่อเยี่ยมเยียนปลอบขวัญชนชั้นธรรมดาบางส่วน

คนเหล่านี้รวมถึงทหารองครักษ์จินอู่ที่ตรวจตราความสงบเรียบร้อยของเมืองฉางอัน ผู้ดูแลย่านของแต่ละย่านการค้าที่รับผิดชอบการทำความสะอาดสุขอนามัยของเมืองฉางอัน ผู้ดูแลย่านเหล่านี้มักจะจัดตั้งคนบางส่วนในย่านการค้าของตนเองเพื่อทำการเก็บกวาดขยะเหล่านี้

แต่อันที่จริงแล้ว ในปัจจุบันนี้งานนี้ได้ถูกเหล่าทหารผ่านศึกในปัจจุบันของเมืองฉางอันรับไปทำแล้ว นี่ก็คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้พวกเขาได้รับใจของราษฎรในแต่ละย่านการค้า

คนที่หลี่ซื่อหมินเสด็จไปทอดพระเนตรก็คือคนเหล่านี้ พูดตามตรง ทหารผ่านศึกพิการเหล่านี้ก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง ถึงแม้ว่าพวกเขาก่อนหน้านี้จะสร้างคุณูปการให้แก่ต้าถัง แต่ก็ไม่พ้นเพียงแค่เคยได้เห็นหลี่ซื่อหมินจากระยะไกลเพียงครั้งเดียว และในตอนนี้หลี่ซื่อหมินเสด็จมาเยี่ยมเยียนปลอบขวัญพวกเขาด้วยพระองค์เองไม่เพียงเท่านั้น กระทั่งยังทรงร่วมเสวยพระกระยาหารมื้อหนึ่งกับพวกเขาด้วย

ประสบการณ์เช่นนี้คือไม่เคยมีมาก่อน นอกจากความตื่นเต้นแล้วโดยธรรมชาติแล้วก็รู้สึกว่าการทำงานให้องค์ชายว่าแล้วก็คือเชื่อถือได้ องค์ชายสมแล้วที่เป็นองค์ชาย หากไม่มีการชี้แนะขององค์ชายพวกเขาจะมีวันนี้ได้อย่างไร? ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าในช่วงชีวิตนี้จะสามารถช่วยองค์ชายทำให้ความฝันของพระองค์เป็นจริงได้หรือไม่ แต่ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างเต็มที่!