บทที่ 892: หลี่ไท่โดนรุมสองต่อหนึ่งจากบุรุษ

เสด็จพ่อของพวกเขาจะทรงคิดอย่างไรหลี่ไท่ไม่รู้ แต่ว่าหลี่ไท่กลับนึกถึงวาจาประโยคหนึ่งที่ผู้ตรวจการทางการเมืองเคยกล่าวไว้ในตอนที่เขาอยู่ในกองทัพ เขาคิดว่าเมื่อนำมาใช้ที่นี่ช่างเหมาะสมเป็นพิเศษ

"เสด็จพ่อ ลูกคิดว่าท่านพี่สามตรัสมีเหตุผลอย่างยิ่ง เมื่อพวกเราเทิดทูนประชาชนไว้สูงส่ง ประชาชนก็จะกลายเป็นโล่กำบังที่แข็งแกร่งให้แก่พวกเรา" หลี่ไท่กล่าวเสียงเบา "เมื่อวันหนึ่งราชวงศ์นี้กำลังจะถูกคนก่อกบฏ ก็แสดงว่ามันไม่เหมาะสมกับตำแหน่งแล้ว การที่ถูกเปลี่ยนออกไปก็เป็นเรื่องปกติ"

วาจาประโยคหลังนี้ไม่ใช่ผู้ตรวจการทางการเมืองที่พูด แต่กลับเป็นหลี่ไท่ที่พูดเอง

"เจ้ากำลังพูดจาเหลวไหลอะไร?" หลี่เค่อยื่นเท้าออกไปเตะหลี่ไท่ทีหนึ่งโดยตรง

"ท่านพี่สามท่านเตะข้าทำไม ข้ามีอะไรก็พูดอย่างนั้น พวกเราถึงตอนนั้นก็ล้วนแต่ตายไปแล้ว หรือจะเป็นไปได้ว่าจะยังสามารถไปควบคุมดูแลว่าลูกหลานรุ่นหลังจะเป็นอย่างไรได้อีกรึ? การเปลี่ยนแปลงราชวงศ์ เสด็จพ่อก็ไม่ใช่ว่ามองไม่เข้าใจ แต่ว่าท่านพี่สามท่านตอนนี้ที่เปิดตัวการศึกษาเหล่านี้ออกมา ข้าคิดว่ากลับกันจะสามารถทำให้ราชวงศ์ตระกูลหลี่ของพวกเราสืบทอดต่อไปได้ยาวนานยิ่งขึ้น" หลี่ไท่ตบดินโคลนบนขาของตนเอง ก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร แต่กลับกล่าวโดยตรง