บทที่ 900: เทคโนโลยีสูงสุดของต้าถัง

"ตึง" "ตึง" "ตึง" เสียงระฆังที่ใสกังวานดังก้องไปทั่วเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถัง หอระฆังของเมืองฉางอันยังอยู่ในระหว่างการออกแบบ อย่างไรเสียมันก็ไม่ใช่โครงการเล็กๆ แต่ทว่าหอระฆังของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังกลับเริ่มทำงานแล้ว

เพราะว่ากรรมวิธีบางอย่างเมื่อขยายขนาดขึ้น ความยากกลับลดลงมาก ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่มีคนเฝ้าระฆังคอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นตอนที่ก่อสร้างเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถัง หอระฆังจึงอยู่ในระหว่างการออกแบบแล้ว

มันกับสนามประลองที่ตั้งอยู่ตรงกลางอันที่จริงแล้วเป็นหนึ่งเดียวกัน สนามประลองถูกออกแบบเป็นรูปวงรี แต่ว่าเป็นวงรีในแนวตะวันออก-ตะวันตก ด้านทิศตะวันออกของสนามประลองจะสูงที่สุด และหอระฆังก็สร้างอยู่บนยอดที่สูงที่สุดของมัน เป็นจุดที่สูงที่สุดของทั้งสนามประลอง และเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังด้วย

ในตอนนี้ เมื่อเสียงระฆังบอกเวลาสองทุ่มดังขึ้น หลี่เค่อและหลี่ซื่อหมินโดยธรรมชาติแล้วก็กลับมายังห้องส่วนตัวของจักรพรรดินีจ่างซุนและคนอื่นๆ

"เปรี๊ยะๆ ปร๊ะๆ" ข้างนอกมีเสียงประทัดดังขึ้นอย่างรวดเร็ว เมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถังห้ามมิให้จุดดอกไม้ไฟและประทัดส่วนตัวอย่างเด็ดขาด การจุดดอกไม้ไฟและประทัดทั้งหมดจำเป็นต้องผ่านการยื่นคำร้อง เพราะกลัวไฟไหม้