บทที่ 943: สิ่งมหัศจรรย์ไม่ได้เป็นภัยต่อชาติ

เดือนกันยายน ดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าในชายแดนภาคเหนือไม่ร้อนแรงอีกต่อไป บางครั้งก็มีกระแสลมหนาวเริ่มเคลื่อนตัวลงมาจากขั้วโลกเหนืออันไกลโพ้น ยามค่ำคืนของทุ่งหญ้าเริ่มเข้าสู่ระดับติดลบ แม้ว่าตอนกลางวันแสกๆ จะยังคงร้อนอบอ้าว

แต่สำหรับชนเผ่าเร่ร่อนทางตอนเหนือแล้ว ปีนี้กลับแตกต่างเป็นพิเศษ

การก่อตั้งมณฑลฮั่นไห่ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งทุ่งหญ้าแล้ว นอกจากชนเผ่าอย่างซื่อเหวย คีตัน ซี และอื่นๆ ทางตะวันออกแล้ว ชนเผ่าเร่ร่อนอื่นๆ ทั้งหมดก็ได้ถูกรวมเข้าสู่การบริหารของมณฑลฮั่นไห่ ปลายสุดทางตะวันตกของมณฑลฮั่นไห่ได้หลอมรวมเข้ากับมณฑลซินเจียงอย่างสมบูรณ์แล้ว

ส่วนทางตอนเหนือของมณฑลฮั่นไห่ก็ได้นำทะเลเหนือ (เป่ยไห่) เข้าสู่การบริหารอย่างสมบูรณ์แล้ว และทางตอนเหนือที่ไกลกว่าทะเลเหนือก็แทบจะรกร้างไร้ผู้คน โดยรอบทะเลเหนือล้วนแต่เป็นป่าดงดิบ ชนเผ่าบางส่วนในป่าเหล่านี้ก็ถูกมณฑลฮั่นไห่รวมเข้าสู่การบริหารด้วยเช่นกัน

ส่วนทางตะวันออก โดยธรรมชาติแล้วก็คือมีพรมแดนติดกับซื่อเหวยและคีตัน