บทที่ 948: ข้ามาช้าไปเสียแล้ว

หลี่อี๋หนานฟังจนกระจ่างแจ้งในทันที พยักหน้าถี่ๆ: "องค์ชาย ท่านช่างมีวิสัยทัศน์สูงส่งนัก! วันข้างหน้าหากองค์ชายท่านมีอะไรสนุกๆ ก็ต้องบอกข้าน้อยนะ ข้าน้อยจะต้องไปอุดหนุน"

"ได้ ไม่มีปัญหา แต่ว่าข้ากลับได้ยินมาว่าหลังจากที่ท่านมาถึงฉางอันแล้ว ก็ไม่เคยติดต่อกับขุนนางทูเจี๋ยเหล่านั้นในอดีตอีกเลย?" หลี่เค่อมองดูเขาแล้วถาม

"จะมีอะไรให้ติดต่อกันอีกเล่า ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ข้าจะเป็นเค่อหานของพวกเขา แต่ว่าเมื่อมาถึงฉางอันแล้วทุกคนต่างก็เป็นขุนนางของต้าถัง เป็นราษฎรของต้าถัง การที่จะไปติดต่อกับพวกเขาก็ไม่พ้นเป็นเพียงเรื่องราวในอดีตบางอย่าง ข้าสู้ไปทำความรู้จักกับคนอื่นเพิ่มอีกสักหน่อยไม่ดีกว่ารึ" หลี่อี๋หนานกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

"ข้าคิดว่าไม่จำเป็นขนาดนั้น ท่านก็ไม่ต้องไปหลบเลี่ยงอะไร คนเหล่านี้ท่านก็ติดต่อได้ตามสบาย เมืองฉางอันก็เน้นเรื่องมนุษยสัมพันธ์และมารยาททางสังคม รู้จักคนเพิ่มอีกหน่อย วันข้างหน้าหากมีปัญหาอะไรก็ไม่ใช่ว่าจะมีคนมาช่วยเหลือหรอกรึ ที่เรียกว่ารวมกันเราอยู่" หลี่เค่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"องค์ชายดูที่ท่านตรัสสิ หลังจากที่ได้รู้จักกับท่านแล้ว ในเมืองฉางอันยังมีปัญหาอะไรที่จะทำให้ท่านลำบากได้อีกรึ หากว่าเป็นปัญหาที่ท่านแก้ไขไม่ได้ เช่นนั้นข้าจะไปหาใครก็ไม่มีประโยชน์ และปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ทั่วไปข้าก็ไม่จำเป็นต้องให้คนมาช่วยแก้ไข" หลี่อี๋หนานประจบหลี่เค่อโดยตรง "แต่ว่าหากองค์ชายท่านต้องการให้ข้าช่วยติดต่อคนเหล่านี้ วันข้างหน้าสามารถที่จะช่วยแก้ไขเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ให้แก่องค์ชายท่านได้ เช่นนั้นข้าก็ย่อมไม่อาจปัดความรับผิดชอบ"