บทที่ 947: องค์ชาย ท่านช่างเข้าใจข้าเสียจริง

ธัญพืชคือเส้นตายที่ไม่อาจสั่นคลอนได้ของประเทศชาติ ดังนั้นหลังจากที่ต้าถังแก้ไขปัญหาธัญพืชได้แล้ว เรื่องราวต่อจากนั้นก็จะกลายเป็นความแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ ต้องรู้ว่าจีนใหม่ในยุคหลังก็ในช่วงประมาณยุค 80 ถึงได้แก้ไขปัญหาความอดอยากได้โดยสิ้นเชิง

จะเห็นได้ว่าการแก้ไขปัญหาธัญพืชนั้นยากเพียงใด แน่นอนว่า ก็เป็นเพราะประชากรในยุคหลังกับต้าถังในตอนนี้ไม่ใช่ระดับเดียวกัน

เมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งต้าถัง หลี่เค่อกำลังชมการแสดง ในตอนนี้ภายในห้องส่วนตัวของเขาก็ยังมีอีกคนหนึ่งอยู่ ก็คือเจินจูเค่อหาน อี่ซืออี๋หนาน ที่เพิ่งจะเดินทางมาถึงฉางอันเมื่อสองเดือนกว่าก่อน

โอ้ ตอนนี้เขาไม่ได้ชื่ออี่ซืออี๋หนานแล้ว หลังจากที่เขามาถึง หลี่ซื่อหมินก็พระราชทานรางวัลให้อีกระลอกหนึ่ง พระราชทานแซ่หลี่ให้แก่อี่ซืออี๋หนานโดยตรง

ตอนนี้เขาควรจะถูกเรียกว่าหลี่อี๋หนาน หลี่เค่อกลับเพิ่งจะเคยพบเขาเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีโอกาสอะไร ถึงแม้ว่าเขาจะมาอยู่ที่ฉางอันเป็นเวลาไม่น้อยแล้ว แต่ใครใช้ให้หลี่เค่อช่วงนี้ยุ่งอยู่ตลอดเวลากันเล่า เขาเองก็ไม่รู้ว่ามีเรื่องราวมากมายขนาดนั้นมาจากที่ใด แต่ว่าเรื่องราวที่ขุนนางเหล่านั้นจากกรมการเมืองนำมาหาก็ล้วนแต่สำคัญอย่างยิ่งจริงๆ และก็เป็นเรื่องที่จำเป็นต้องให้เขาถึงจะสามารถทำการตัดสินใจได้จริงๆ