บทที่ 1015 กลั่นแกล้งขัดขวาง

หลี่ชิงเฟิงไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ให้ชาวบ้านฟังอย่างไรดี

เขาไม่ได้เป็นกังวลเกี่ยวกับต้นสาลี่ป่าพวกนี้ แต่แค่รู้สึกแปลกใจ ถึงยังไงก็มีต้นสาลี่ป่าที่บ้านที่กิ่งก้านใบดกหนาเป็นตัวเปรียบเทียบอยู่นี่นา แค่ไม่เข้าใจเอาเสียเลย! ทำไมถึงเป็นต้นสาลี่ป่าเหมือนกัน แถมยังเป็นต้นสาลี่ป่าที่เขาขุดกลับมาปลูกเองเหมือนกันอีก แต่ระหว่างสองอย่างนี้ถึงได้มีความแตกต่างกันมากมายขนาดนี้ เรื่องพวกนี้พูดกับชาวบ้านมากไปก็ไม่ดี จึงทำเพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น

ต้นสาลี่ป่าสิบกว่าต้นปลูกบนภูเขาอิงจุ่ยยังไงก็ไม่พอหรอก ภูเขาอิงจุ่ยถึงแม้จะไม่ใหญ่มาก แต่ก็ถือว่าเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ ลูกหนึ่ง ไม่ได้เล็กจนเกินไป หากคำนวณตามระยะห่างของหลุมปลูกต้นไม้ที่ชาวบ้านขุดไว้ อย่างน้อยก็ต้องเตรียมต้นสาลี่ป่าไว้อีกหลายสิบต้นถึงจะพอ

ช่วงบ่ายเป็นเวลากลางวันแสกๆ หลี่ชิงเฟิงก็ไม่สะดวกไปขุดต้นสาลี่ป่า ดังนั้นหลังจากกลับจากภูเขาอิงจุ่ยมาถึงบ้าน ก็เตรียมอาหารกลางวันก่อน จากนั้นก็โทรศัพท์หาคุณอาสี่ ให้คุณอาสี่พาจื่ออวี๋มาส่ง

หลี่ฟู่อันอุ้มจื่ออวี๋รีบร้อนเดินเข้ามาในลานบ้าน วางจื่ออวี๋ลงในรถหัดเดิน หันหลังก็เตรียมจะเดินจากไป